Het bloed van Christus

1. Mijn Zaligmaker! rood als bloed zijn mijne zonden,
Als karmozijn of als scharlaken haar gelaat; 
‘k Lig in mijn bloed vertreen van mijn geboortestonden, 
En heb mij zeer besmet met bloedschuld in der daad. 

2. Geen stier- of bokkenbloed kan mij daarvan bevrijden, 
Noch ook mijn eigen bloed daarvoor betalen kan; 
Maar Gij hebt bloed gezweet en met on-spreek’lijk lijden 
Vergoten aan het kruis; dat reinigt mij daarvan. 

3. Uw bloed, Uw dierbaar bloed hebt Gij ‘t U laten kosten
Uw bloed, ‘t onschuldig bloed vergoot Gij met veel smart,
Dewijl gekomen was het jaar van Uw verlosten,
Mijn Heiland, en de dag der wraak was in Uw hart.

4. Dit bloed hebt Gij voor mij geofferd Uwen Vader, 
Door Uwen eeuw’gen geest, geheel onstraffelijk,
Om mijn geweten van mijn zonden allegader
Te reinigen, opdat ik daarvoor niet en schrik.

5. Ontzondigd mij alleen met dezen hysop, Heere, 
En ik zal zuiver zijn; wast mij te recht daarmee,
En ik zal wezen rein, tot Uwen roem en ere,
Ja ik zal witter zijn als d’allerwitste sneeuw.

6. Ik zal mij in Uw bloed vertroosten en verblijden,
O Jezus, en ik zal mijn ganse leven lank,
Mij, van Uw bloed onrein te achten, mijden; 
‘k Zal metterdaad daarvoor bewijzen lof en dank.

7. U, Jezus, die ons hebt zo liefgehad alt’samen,
En ons van onze zond’ gewassen in Uw bloed,
U zij de eer en kracht in allen eeuwen. Amen.
Ja amen; ‘t zij alzo gelijk het wezen moet.

Ds. W. Sluiter (1627-1673)