Kindermoord te Bethlehem

Matth. 2:16, 17, 18.

Te zingen op de melodie van Psalm 12 of Psalm 110.

 

1. Wat nieuws mag nu Herodes toch aanvaarden,

Dat onvoorziens zijn krijgsliên komen aan,

Dus toegerust met spiesen, schilden, zwaarden?

Wie mag hij toch gedenken te verslaan?

 

2. ’t Schijnt of hij wil d’ Arabiërs bekrijgen,

Of anders iets bij zich besloten heeft,

Hetwelk hij wil bedekken en verzwijgen,

Totdat de daad daarvan getuig’nis geeft.

 

3. Zij komen recht naar Bethlehem toe trekken,

Alsof men ’t zou vernielen in den grond!

Wil hij dan in zijn land weer krijg verwekken?

Wel, dit is vreemd en tegen zijn verbond.

 

4. Ach! ach! het gaat nog buiten ons vermoeden,

Zij vallen op de kleine kind’ren aan;

De moeder zoekt haar zuigeling te hoeden,

Maar tevergeefs is al haar tegenstaan.

 

5. Men rukt het kind bloeddorstig uit haar armen,

Of doodt het daar het aan haar borsten lag;

Men hoort niet naar het moederlijke karmen,

Dit vuil gespuis en let op geen geklag.

 

6. Ja, schoon hun ook met vriendelijke ogen

’t Onnozel schaap een zoeten lach aanbied,

Men werd hier niet verwekt tot mededogen;

’t Zij stuurs of zoet gezicht, men acht het niet.

 

7. Men mag niet één van al de kind’ren sparen

Te Bethlehem en in deszelven land,

Van alle die omtrent zijn van twee jaren;

Geen knechtje mag ontgaan des moorders hand.

 

8. Hier ziet m’ er één weggrijpen bij de benen,

Daar wordt er één doorstoken met het zwaard,

Hier wordt er één verpletterd op de stenen,

Daar stroomt en rookt het verse bloed op d’ aard.

 

9. Ach, dood toch mij, doorsteekt mij, roept de moeder,

Wat heeft mijn kind, ’t onschuldig lam, gedaan?

Dit helpt al niet: te doller en verwoeder

Volharden zij deez’ spruitjes te verslaan.

 

Ds. W. Sluiter (1627-1673)

 

Het volledige gedicht kunt u lezen op de pagina Geestelijke gezangen van oudvaders